Sri Lanka door mijn blauwe ogen #8

Dag 8 onder de bomen, onder de grond en onder de lokale bevolking in Kandy. Een dag waarin wij onder gedompeld werden in prachtige natuurverschijnselen en een blik wierpen bij het leven van de lokale bewoners.

Na het ontbijt, wat trouwens in dit hotel ook weer echt van hoogstaande klasse is, nemen wij plaats in de bus… Maar onze gids ontbreekt? Iemand van onze groep hoorde iemand vannacht volledig op zijn nek gaan. Zou het de gids zijn? Nee gelukkig niet. Zijn wekker bleek niet af te zijn gegaan en dus was die iets te laat. Maar van hem kunnen wij het allemaal meer dan hebben. Ik gun echt iedereen een gids zoals die van ons. We vertrekken naar onze eerste bestemming met de bus en wel de botanische tuinen van Kandy.

Daar aangekomen krijgen wij een plattegrond van de botanische tuinen en krijgen wij te horen dat we er ongeveer 2 uur lang zullen verblijven. Ik vraag mij, kijkend naar de kaart, af hoe het kan dat zo’n gigantisch park midden in de stad kan liggen. We lopen heerlijk met een zacht briesje en in de schaduwen van de bomen door het park heen. We aanschouwen fantastische bomen, prachtige planten, vele vruchten, apen, vleerhonden en mijn hoogtepunt van het park. Dit is de touwbrug die vanuit het park over de grootste rivier van Sri Lanka loopt. De brug slingert flink, wat mijn hoogtevrees enorm trikkert. Maar toch besluit ik door te lopen tot het midden, waarna de brug ook is afgesloten en je moet omkeren. Ik geniet van deze plek en even vergeet ik zelfs mijn hoogtevrees. We lopen nog wat door richting Palmtree avenue. Een lange weg met aan weerszijden gigantische palmbomen. Er wordt een kleine shoot gehouden en daarna is het tijd om terug te lopen naar de bus.

Weer zitten we niet langer dan 10 minuten in de bus waarna we aankomen bij een winkel voor edelstenen. In Sri Lanka worden allerlei edelstenen gevonden en geëxporteerd. We lopen door een nagemaakte mijn gang heen en krijgen een video (in het Nederlands) te zien over het proces van edelstenen mijnen. Daarna mogen we de edelstenen zelf bekijken in vitrines en krijgen we te zien hoe ze geplaatst worden in sieraden. Tot slot eindigen we in de winkel waar we met zijn allen schrikken van de prijzen. Er liggen wat kleine prut edelstenen verwekt in sierraden onder de 100 euro, maar het gros is ruim over de 1000 euro heen. Op twee dames na koopt niemand wat en dus nemen we weer plaats in de bus.

Eigenlijk zouden we vandaag de Tempel met de tand van de Buddha bezoeken. Maar omdat we vanmiddag om half 5 in het hotel moeten zijn voor het volgende, besluiten we die naar morgen te verplaatsen. Daarvoor in de plaats worden we afgezet in het grootste winkelcentrum van Kandy voor wat shop tijd. Maar niet voor er geluncht is. En die rijst komt onze neus uit en dus besluiten we voor een dikke vette hamburger te gaan bij de Burger King. Dit was even zo lekker na ruim een week alleen maar rijst en curry gegeten te hebben. We lopen wat door het winkelcentrum waarna we erachter komen dat hier gewoon Europese tarieven gelden. We besluiten de markt op te duiken naast het winkelcentrum.

Maar wat ik al eerder merkte merk ik nu ook weer. Ik vind het eigenlijk niet fijn om in zo’n grote stad te zijn en al zeker niet als iedereen duizend keer vraagt om iets te bekijken. Ik weet dat ze zo zijn in dit soort landen, maar ik kan er gewoon niet aan wennen. We lopen wat gehaast over de markt en kopen er enkel een souvernier voor het thuisfront. Daarna gaan we nog het oude centrum in, maar ook hier vinden we niks wat ons echt aanspreekt. Tot slot komen we uit een winkel die te vergelijken is met de VVV in Nederland. Maar hier verkopen ze ook heel veel leuke spullen. Dus slaan we onze slag en komen we naar buiten met een mooie tas vol spullen. Over de inhoud kan ik niet te veel zeggen, want er zitten uiteraard ook weer souverniers tussen voor het thuisfront. Aangekomen bij de bus keren we terug naar het hotel, waar we nog net op tijd aankomen voor de volgende verassing.

In de grote zaal krijgen we een optreden te zien van traditionele Sri Lankese dansers en muzikanten. Het is een waar spektakel vol dans, muziek, beetje zang en zelfs wat cabaret achtig vertier. Vooral het stuk waarbij er twee mensen het podium op kwamen met duivels maskers en heel hysterisch lachten was geweldig. Ze zochten contact met het publiek en kwamen zelfs in het publiek om in act voor te zetten. Tot slot kregen we nog een demonstratie van vuureters en mensen die over vuur/hete kolen konden lopen. Super mooi om zo de cultuur van Sri Lanka weer tot je te nemen.

Na een heerlijke douche is het tijd om te gaan avondeten. Weer zijn de muzikanten van gisterenavond er en weer komen ze allemaal verzoeken voor ons spelen. Ik geniet zo van de live muziek dat ik niet merk dat de helft al is vertrokken. Er is om 00:00 iemand jarig uit de groep en dus is er voor gekozen zelf wat drank in te slaan en op de 2de verdieping er een gezellige avond van te maken. We spelen spelletjes zoals Fase 10e en Valse motten, maar besluiten de tijd tot 00:00 niet vol te maken bij de rest. Want mijn tante Bianca is vandaag 50 jaar geworden en natuurlijk willen we even videobellen om haar te feliciteren. Ik heb mijn moeder in het complot meegenomen en die laat weten als ze er zijn. Een volledig verraste Bianca zien wij op het scherm en het is fijn om haar toch op deze manier te feliciteren nu wij er niet fysiek bij konden zijn. Dus nogmaals bij deze: Van harte gefeliciteerd met je verjaardag Bianca en we gaan er snel nog op proosten! Daarna is het snel nog blog afschrijven terwijl de ogen zwaarder en zwaarder worden. Tot morgen!

Een gedachte over “Sri Lanka door mijn blauwe ogen #8

  1. Bianca Maas's avatar Bianca Maas

    Lieve schatten van mij weer een super dag geweest lees ik. En ja ik was erg verrast toen jullie videobelde .
    Zo lief ver weg en dan toch nog aan jou tante in Nederland denken. Super lief.

    Geliked door 1 persoon

Plaats een reactie