Sri Lanka door mijn blauwe ogen #6

Dag 6 in dit mooie land. Een dag waarbij er voornamelijk gerelaxed werd na een mooie tour door een oud koninkrijk. En ons ultieme vervoersmiddel werd daarvoor gebruikt.

De dag begint rond 07:00 omdat wij al om 08:00 in de bus moeten zitten. Om half 8 schuiven wij aan in de ontbijt zaal waarbij er omeletten, brood en fruit worden genuttigd. Tijdens het ontbijt wordt ‘lang zal ze leve’ ingezet voor een van de jonge dame, zij is 20 jaar geworden. Er is een soort rijst taart (erg zout) voor haar verzorgd vanuit het hotel, maar de grootste verassing komt in de bus. Terwijl iedereen al zit komt zij de bus in. Er staat taart klaar, er hangen slingers en ballonnen en weer wordt er gezongen. Erg leuk geregeld door de gids, buschauffeur en zijn assistent. Er zijn nog vier jarige deze vakantie, dus we weten wat er te wachten staat.

Onderweg naar ruïnestad Polonnaruwa staat er nog een leuke verassing op ons te wachten. Een wilde olifant langs de weg! Gisteren ook trouwens al gespot, maar toen wat meer in de bosjes. Nu liep die echt naast de weg. We rijden Polonnaruwa in en eerst wordt er een kort bezoekje gebracht aan een andere ruïne dan we voor kwamen. Hier blijkt de oude koning gereïncarneerd te zijn in een aap. Want de aap die wij tegen komen beschermd de ruïnes zo goed, dat wij niet verder kunnen. Meermaals stormt hij op de groep af en toont meermaals zijn tanden. Best indrukwekkend. We keren terug naar de bus en in 2 minuten zijn we bij de ruïnestad. Daar staan fietsen voor ons klaar!

Dit terrein is niet al te groot, maar groot genoeg dat wandelen niet echt een optie is. We stappen op barrels waar een student in Utrecht blij mee zou zijn, maar echt lekker rijden doen ze niet. Toch is het de ervaring die het leuk maakt. We bezoeken meerdere ruïnes en tussendoor fietsen er steeds een stukje. Ook zien we nog een straathondje dat zich in het oude vervallen paleis heeft verschanst. Gelukkig staat er bakje voor de dame en wij schenken wat vers water hierin. Ze reageert er verder niet op, maar dat kan altijd later nog gebeurd zijn zonder een hele groep er om heen. Aan het eind komen we nog bij drie boeddha’s aan die helemaal uit een rots zijn uitgehouwen. Op sommige plekken is het weer verplicht om de schoenen uit te doen en de sarong (doek voor het bedekken van de knieën) om te doen. Nu merk ik hoe blij ik ben met die aankoop, want wat zit dat lekker luchtig ten opzichte van een lange broek. Wel wordt je hier helemaal gek van opdringerige verkopers. Zelfs eentje die ons bij elke stop volgde op zijn scooter. Maar goed, duidelijk zijn helpt en uit mijn buurt blijven ze dan ook snel.

Hierna worden we naar een houtbewerkingsfabriek gebracht. We krijgen een kleine demonstratie en mogen daarna onze ogen uitkijken in de winkel ernaast. Helaas blijken de prijzen hier wel heel erg op Europese prijzen en dus keren we terug in de bus zonder iets te kopen. Daarna vervolgen we onze weg naar het restaurant waar geluncht wordt. Een lekker buffet staat klaar voor ons en na een uurtje keren we hotelwaarts. Daar hebben we een kleine drie uur de tijd om te relaxen, althans, de mensen die hebben besloten een massage te laten doen. Joyce en ik zijn in voor een massage en dus vertrekken we rond 18:45 met de bus naar de massagesalon.

Daar aangekomen moeten we alles in de kluisjes doen, maar ik kan opa’s ketting daar niet achter laten. Dat risico wil ik gewoon niet nemen en die ketting is ondertussen zowat samengesmolten met mijn lichaam. Joyce heeft gekozen voor een full body massage met een oliebehandeling op het voorhoofd. Ik kies voor alleen de full body massage. Helaas wilt de masseur dat ik toch mijn ketting af doe, maar ik hou hem stevig in mijn vuist vast. Toch val ik soms tijdens de massage wat weg. Het is zo ongekend lekker! Omdat ik 20 minuten eerder klaar ben als de rest wacht ik in de ontvangsthal, waar ik een lekker bakkie thee krijg aangeboden. Zodra de rest ook klaar is vertrekken we terug naar ons hotel.

Daar gaan we lekker avondeten en wordt het uiteindelijk weer laat. Voor mij in dit geval, want Joyce kiest ervoor terug te gaan naar de kamer om de olie van zich af te douchen. Ik blijf met Koos zitten aan tafel en we bestellen samen nog een biertje. Koos is hier samen met zijn vrouw, dochter en nichtje. Een super leuke familie waarmee wij een goede klik hebben. We vertellen elkaar van alles: over het werk, over reizen, over internetaanbieders, over tv’s en over de Mediamarkt. De uren vliegen voorbij als ik zie dat het ineens al 23:30 is. Koos was nog in voor een biertje, ik haak af. Ik merk dat ik moe wordt en ik heb jullie natuurlijk nog een blog beloofd vandaag. In de kamer spoel ik mij af onder de douche, zonder warm water helaas en schrijf dan deze blog. Morgen vertrekken we naar Kandy en weer een ander hotel. Hopelijk is de wifi daar net zo goed als hier en dan zie ik jullie morgen weer. Tot morgen!

Een gedachte over “Sri Lanka door mijn blauwe ogen #6

  1. Bianca Maas's avatar Bianca Maas

    Ook dit was weer een mooi dag lees ik. De hond wat erg lief dat hij water kreeg van jullie. Als ik her zo lees was jij blij dat je opa zijn ketting weer om jou nek kon doen. Lieverd weet zeker dat hij bij jou is op deze super mooie reis. Ben weer benieuwd naar wat jullie morgen weer gaan doen.

    Like

Geef een reactie op Bianca Maas Reactie annuleren