Sri Lanka door mijn blauwe ogen #3

Dag 3 van onze reis door Sri Lanka. Deze stond in het teken van een bezoek aan het centrum van Negombo, een lange busreis en een tempel bezoek. Het internet in het hotel is helaas niet toereikend om foto’s toe te voegen, maar ik wilde hoe dan ook een blog online zetten. Zodra het kan zal ik de foto’s nog toevoegen aan de blog(s) waar ze missen en jullie daar op wijzen in de blog waar het wel weer kan. Weer genoeg om over te schrijven en voor jullie te lezen dus laten we snel beginnen.

Om 07:00 gaat de wekker. We zijn beide nog een beetje van de kaart door het slaapgebrek, maar met frisse moed staan we op. Om half 8 willen we aan het ontbijt zitten en de koffers mogen we buiten de kamer neerzetten. Deze worden dan vanzelf naar de bus gebracht. Want na 1 nachtje in dit hotel gaan we door naar de volgende. Het ontbijt is heerlijk en we nemen beide wat brood, omelet, worstjes, fruit en een lekker sapje. Daarna is het nog even wachten tot we vertrekken. Iedereen is op tijd bij de bus, op een gezin na. Dit gezin was gisteren op de luchthaven ook degene die pas na een dik half uur aan kwamen. Ach, die heb je er altijd bij zitten in een groep.

Voordat we aan de 2,5 uur reis beginnen richting Anuradhapura stoppen we eerst in het centrum van Negombo. Daar bezoeken we twee soorten vismarkten. Een waar de verse vis in stukken wordt gehakt en gewoon zonder enige vorm van koeling ligt. Het stinkt hier een uur in de wind en na een klein stukje begint de misselijkheid echt op te spelen. We besluiten om te keren, maar lopen dan tegen het andere deel aan. Waar de vis ligt te drogen om in te pekelen. We vervolgens onze weg richting het Nederlandse fort in Negombo. Daar is maar een mini stuk beschikbaar om te lopen, daar waar die nog steeds gebruikt wordt als gevangenis. Volgens onze gids het goedkoopste en luxste hotel hier in de buurt.

We lopen nog wat rond in het centrum, waar helaas ook veel straathonden zijn. Zowel Joyce als ik hebben er nou eenmaal een zwak voor en zijn niet zo bang om ze te benaderen. Er wordt commentaar op geleverd door de man van het ‘te laat’ gezin. De manier waarop staat me niet aan en ik meld dat wij prima op de hoogte zijn van de risico’s. Het zou best aardig bedoeld zijn, maar de manier waarop doet ook wat. We lopen terug naar de bus en genieten van alles om ons heen. We stoppen nog even bij ons hotel van vanmorgen voor een plaspauze en gaan dan richting Anuradhapura.

Na ongeveer 1,5 uur rijden komen wij aan bij een tussenstop. Daar kan wat gedronken worden en gepint. Wij besluiten beide te doen en na een heerlijk verfrissende Cola vervolgen wij onze weg naar Anuradhapura. Daar komen we zo’n uur later aan. Als eerst stoppen we bij een restaurant waar een heerlijk typisch Sri Lanka buffet op ons wacht. Rijst met curry en veel vers fruit. En pittig dat het eten hier is. Ik bestel een tiger bier van 640ml die op is voor ik het door heb, lang leve het pittige eten. Maar het bier smaakt echt meer dan prima hier. We stappen de bus in en rijden nog zo’n 10 minuten naar de hoofdlocatie van vandaag. De tempel van Mihintale.

De tempel van Mihintale wordt gezien als de bakermat van het boeddhisme in Sri Lanka. Op drie bergtoppen is elk wat te zien. Op een staan twee gigantische stoepa’s, op de andere een gigantisch boeddha beeld en op de laatste is het woord van het boeddhisme gepredikt. Maar voor je maar op het plateau komt om de trappen naar een van de drie bergen te nemen, moet je een gigantische trap omhoog nemen. Met 30+ graden is dat echt een uitdaging. Halverwege moeten ook de schoenen nog eens uit, uit respect. Gelukkig mogen de sokken wel aan blijven voor de warme tegels. Eenmaal bovenaan kiezen Joyce en ik ervoor om de trap naar de stoepa te nemen. Een gigantisch wit gebouw in de vorm van een ouderwetse bel. Vanaf daar kregen we ook een prachtig uitzicht op de andere twee bergtoppen. Er is een 360 graden uitzicht te bewonderen en we geniet volop. Ook staat er een kleine tempel aan de stoepa vast. Daarbinnen ligt een gigantisch beeld van een boeddha en meerdere kleine beelden. Er wordt volop gebeden door monniken, nonnen en pelgrims. Het is zo mooi om te zien hoe iedereen met zijn geloof bezig is daar.

Eenmaal weer beneden op het plateau besluiten we nog wat rond te lopen. We komen nog wat prachtige beelden tegen, wat straathonden en heel veel apen. Het zijn vrij kleine soorten die vooral uit zijn op de bloem offers die door de mensen worden gebracht. Gelukkig zijn ze wel vrij schuchter en komen ze niet zomaar op je zitten. Mits je geen eten of bloemen hebt uiteraard. Uiteindelijk komen we nog bij de Bodiboom uit en krijgen we opnieuw een prachtig uitzicht voorgeschoteld waar we een prachtige selfie maken. Het is trouwens verboden om te poseren voor boeddha beelden. Dit omdat je nooit je rug naar de boeddha toe keert. We voegen ons weer bij de groep en beginnen aan de trappen naar beneden. Halverwege worden de schoenen weer opgehaald en eenmaal beneden halen we snel flink wat drinken. Want wat is het hier warm en wat verlies je veel vocht bij een inspanning.

We rijden richting ons volgende hotel en tussendoor wordt er een supermarkt stop gemaakt. Eenmaal bij het hotel worden onze koffers weer naar de kamer toegebracht en staat het eerste minpuntje op ons te wachten. Er blijkt op de kamer geen water te zijn, wat binnen een kwartier was gefixt en de hygiëne laat ten wensen over. Maar we blijven positief denken en laten ons hierdoor niet uit het veld slaan. Maar dit hotel is zeker geen aanrader en gaat ook terug gekoppeld worden aan TUI. Eenmaal opgefrist gaan we naar het avondeten toe. Er staat weer een heel buffet voor ons klaar en halverwege onze maaltijd schuiven een Belgische moeder en dochter bij ons aan tafel. We maken wat meer kennis en al snel schieten de verhalen van de ene naar de andere kant toe. Het zijn dan wel onze zuidburen, maar toch blijft het leuk om de verschillen te bespreken.

Na het avondeten sluiten Joyce en ik ons aan bij de Twentse dames, Iris en Anne. Ze zitten te kaarten en spelen blijkbaar Duizenden. Nog nooit gespeeld maar wel geïnteresseerd gaan we aan de slag. Ook José sluit zich bij ons aan en met zijn vijven spelen we tot iets naar middennacht. Daarna besluiten we terug te keren naar de kamer en de dag dan af te sluiten met een super gevoel. Want wat is de keuze om naar Sri Lanka te gaan nu al fantastisch. We zijn zo aan het genieten en er komt nog zoveel meer. Maar dat in de volgende blog. Tot morgen!

Een gedachte over “Sri Lanka door mijn blauwe ogen #3

  1. Bianca's avatar Bianca

    Zo te lezen hebben jullie weer een hele mooie dag gehad. Vanvond bij jou ouders geweest en je moeder liet nog wat foto’s zien. Echt leuk, mooi Bob

    Like

Plaats een reactie