De eerste dag van een fantastische tour. Eentje waarbij ik mij weer zo bevoorrecht voel om dit allemaal te kunnen doen. Waarbij wilde dieren de hoofdrol vertolken en waarbij het landschap ongekend is.

Al vroeg gaat de wekker. Om zeven uur wel te verstaan maar eruit komen doe ik pas om kwart over zeven. Ik heb gisteravond al gedouched en mijn spullen gepakt. Ik hoef dus alleen mijn kleding aan te trekken en dan ben ik klaar voor vertrek. Net als ik koffie wil inschenken hoor ik van Sini dat de chauffeur er al is. Een kwartier te vroeg wel te verstaan. Hij wacht maar even denken wij en rustig wordt de koffie op gedronken. Zodra iedereen er is gaan wij richting het busje met al andere er in. De chauffeur legt uit dat wij ongeveer drie stops gaan maken tot wij er zijn. Het eerste stuk van de weg komt Sini en mij bekend voor. Dit is namelijk dezelfde route als wij maandag hebben gereden toen wij de kinderen gingen ophalen. Net over de bergen volgt de eerste stop en neem ik het initiatief om mij voor te stellen aan de rest van de groep. Wel zo leuk als je twee volle dagen met elkaar op trekt. Ik neem tijdens deze stop een koffie en twee sandwiches, want ontbeten had ik nog niet en koffie is altijd goed.

Het is een lang stuk tot de safari, een extreem lang stuk van zo’n 6 uur als je de korte stops meerekent. Tijdens de tweede stop besluit ik weer even de benen te strekken en voor de rest niks te halen. Wel loop ik even mee met Sophia die geld wil halen bij de geldautomaat. Het is onbekend terrein dus wel zo veilig dat altijd met iemand te doen. Na deze stop besluit ik lekker muziek aan te zetten en mij even af te sluiten. Ik heb wel genoeg gepraat en wil lekker genieten. Tijdens het genieten lees ik het boek over Louis van Gaal, wat zou oma toch trots op mij wezen dat ik een boek lees over haar ‘grote vriend’. Tijdens de derde stop loop ik alleen even wat rond en bij de vierde stop haal ik een grote red bull, kinder bueno en wat kauwgom. Dan is het bijna zo ver. De chauffeur slaat een onverharde weg in en na een paar bochten doemt daar ineens het safari gebied op. Al voor we in een voertuig plaats nemen, spotten wij een neushoorn en een baby neushoorn. Nu merk ik weer hoe blij ik ben met mijn Canon camera met zoom lens. Want zelfs van deze afstand heb ik ze fantastisch op de foto.

Als wij naar de open auto toe lopen, vertraag ik wat. Vele vinden achterin de beste plek, ik heb gelezen dat voorin de beste plek is als je goede foto’s wilt maken. Dus ik neem voorin plaats en ik heb inderdaad gelijk. Het eerste gebied is die van de wat ongevaarlijke dieren. Wij spotten, naast de neushoorns, ook giraffen, gnoes, verschillende bokken, vogels, antilopen en herten. Dan begint het echte werk als wij overgaan op het gebied waar de echte grote jongens vrij rondlopen. Nu pas krijg ik door hoe inmens groot dit gebied wel niet is. Nog voor wij goed en wel dit gebied in zijn gereden spot onze gids genaamd Simba twee olifanten op een heuvel verderop. Hij vertelt ons ongelofelijk veel over de dieren en ook dat er vandaag leeuwen zijn gespot. Voordat wij bij de desbetreffende olifanten aankomen, komen wij eerst oog in oog te staan met zebra’s en nog meer bokken. Dan, uit het niets, stopt Simba. Wij hebben niks door maar er staat een olifant verstopt in de bosje rustig te eten. Hij heeft geen zin om zich te laten zien en dus rijden wij door.

Bovenop de heuvel waar wij de eerdere olifanten hebben gespot, staan de twee nog steeds. Wij komen vrij dichtbij en voor de rest laat ik mijn camara zijn best doen. Bij tijd en wijlen, als ik genoeg foto’s heb gemaakt, leg ik de camera bewust even op zij om zelf te genieten. Wij rijden weer terug naar beneden als wij weer plotseling stoppen. Onderaan de heuvel loopt, zo vertelt Simba, een vader olifant met zijn dochter. Moeder is helaas overleden en de vader heeft de zorg op zich genomen. Het levert een ongekend aandoenlijk gezicht op. Als wij verder rijden, is het voor Simba maar om een ding te doen: de leeuwen opsporen. Wij rijden flink rond, maar helaas vandaag geen leeuwen. Als wij op de weg terug naar de ingang rijden, stuurt Simba de wagen richting een kudde buffels. De meest gevaarlijke van de Big Five. We zijn op een gegeven moment omsingeld met buffels, maar echt dichtbij komen ze niet. Dan, na bijna drie uur rijden, komen wij terug bij de ingang. Daar koop ik nog een cadeautje voor mijn ouders en mijzelf als wij weer de bus in gaan. Het is dan nog ruim anderhalf uur rijden als wij eindelijk aankomen bij onze slaapplaats van vannacht. Het is een groot hostel waarbij de sfeer gelukkig al heel veel beter is dan in het hostel in Kaapstad. Er staat struisvogel van de bbq op het menu en het is overheerlijk. Ik neem er een lekker glas rode wijn bij en zo eet ik mijn buik weer vol.

Daarna gaan Konsta en ik een potje poolen. Ik verlies, maar het plezier is er dus ik maak mij er niet druk om. Dan is het tijd om lekker rond de grote vuurkorf te gaan zitten en er worden marshmallows uitgedeeld. Tevens heeft onze gids een shotje laten klaarzetten voor ons met Amerula. En lekker dat die is. De avond verloopt verder vrij rustig met veel gelach, gepraat en soms zelfs diepgaande gesprekken. De rest gaat naar bed, maar ik blijf samen met een tour genoot nog even achter om het gesprek af te maken. Als ik daarna richting de grote slaapzaal ga, is iedereen nog wakker. Ik kleed mij om en kom er dan achter dat de verbinding hierbinnen echt heel slecht is. Even overweeg ik weer naar buiten te gaan om mij blog te uploaden, maar ik gok het erop dat alleen tekst nog net valt te uploaden. Ik app, als de verbinding het toe laat, nog even met mijn schatje en schrijf dan mijn blog. Ik kijk nog wat foto’s terug van vandaag en ben zwaar tevreden. Dan sluit ik mijn ogen voor een welverdiende nachtrust.