Zuid-Afrika door mijn blauwe ogen #11

Woensdag, je sloopt mij maar toch ben ik erg wakker nu ik mijn blog schrijf. Hoe dat komt, ik denk door de gezellige avond. Maar gesloopt ben ik door wat er vandaag allemaal is gebeurd, want die meiden maken je het niet altijd makkelijk hoor. Maar lief zijn ze uiteindelijk wel.

Echt moeite om op te staan heb ik vandaag niet, ben al bijtijds wakker. Toch blijf ik lekker lang liggen omdat ik er simpelweg nog niet uit hoef. Dan pak ik als eerst een douche en ga daarna aan mijn ontbijt. Tot nu toe eet ik elke ochtend brinta met een stuk fruit, maar vandaag ga ik voor de chocolade muesli met banaan. Het smaakt mij prima en ook de bak koffie gaat er prima in. Dan is het wachten tot onze chauffeur klaar is om ons naar ons project te brengen. Rond half elf zijn wij bij het project, maar alles lijkt dicht. Toch gaat het hek voor ons open en dat betekent dus dat er wel iemand is.

De meiden die er zijn, zijn met een sociale werker binnen aan het kleuren. De wind maakt het deze ochtend nogal koud dus dat zou de reden wel eens kunnen zijn. Als ze ons zien laten ze alles vallen en rennen ze op ons af. Van ons moeten ze eerst helpen met opruimen om daarna pas met ons te gaan spelen. Ze willen ondanks de wind toch graag naar buiten dus nemen we ze mee naar buiten. Ze spelen heerlijk op de trampoline en met de auto. Dan zeggen we dat het tijd is voor het ballon spel en ze zijn allemaal erg enthousiast. Misschien wel iets te veel, want binnen no-time slaat de vlam in de pan en starten ze de eerste ruzies. Om niet teveel in herhaling te vallen, dit is het startsein van een dag vol ruzies en discussies wat je echt sloopt.

Op den duur zijn wij de ruzies zo zat dat wij besluiten de ballon op te ruimen. Ze moeten er maar aan wennen dat ze met ruzies niet mogen spelen. Dan gaan de meiden maar buiten spelen en wij houden ze in de gaten. Gelukkig is de sociale werker er nog om de erge ruzies op te lossen. Rond het middaguur komen ook de studenten het terrein opgelopen. Ze besluiten een talentenshow te organiseren en dat verloopt nog best prima. Wij zijn samen met hen de jury, maar dat vind ik maar niks. Want dan moet je een groep kiezen en krijg je weer negatieve reacties van de andere. We laten ze de winnaar bepalen met steen, papier, schaar en de gezichtjes van de verliezers staan gelukkig niet heel erg op onweer. Tijdens de talentenshow kruipt een van de meiden op mijn schoot en ze slaapt zowat de hele show tot ik haar wakker moet maken voor de lunch. Die is aan de late kant en mijn buikje rommelt ook al even.

Na de lunch gaan wij aan de slag met tekenen en kleuren en de meiden blijven dit geweldig vinden. Er zijn bijna geen ruzies te ontdekken op wat kleine incidenten na. De kleine dame die bij mij heeft geslapen laat zien hoe het moet en geeft op alle gebieden het juiste voorbeeld aan de rest. Ik merk dat ik zelf ook vermoeid raak en besluit niet lang te blijven zitten maar wat rond te lopen. Dan wordt mij verteld dat de meiden maandag een dagje weg gaan en of wij interesse hebben om mee te gaan. We moeten wel wat eerder er zijn dan normaal, maar dat maakt helemaal niet uit. Wat het nou precies inhoud is mij niet duidelijk maar morgen gaan wij om meer informatie vragen. Dan is het alweer tijd om te gaan, maar niet voor mij met zijn alle hebben opgeruimd. Bij het hek vraagt de slaapkoningin van vanmiddag aan mij of ze morgen weer op mijn schoot mag slapen. Natuurlijk geef ik aan en mijn hart smelt.

Eenmaal thuis stort ik op bed neer en speel wat spelletjes op afwisselend mijn telefoon en Nintendo 3DS. Marja komt de kamer binnen gelopen om te vragen of wij vanavond een drankje willen doen in Muizenberg en gelijk naar de wedstrijd willen kijken. We stemmen allemaal in en zo is daar ineens een avondplanning. Dan is het etenstijd en er staan twee hele kippen op ons te wachten met van alles en nog wat erbij. Het smaakt weer uitstekend en ook mijn lunchbox is goed gevuld voor morgen. Na het eten plof ik nog even neer en niet veel later stappen wij de taxi in.

Het is druk in het café/restaurant maar toch hebben wij een prima plaats om te zitten en het voetbal te kunnen volgen. Ik heb zin om iets te eten tijdens het drinken en Sophia ook, dus bestellen wij verse nachos. Ze zijn zo extreem lekker in combinatie met een ijskoude Heineken. Na de eerste volgt de tweede en daarna nog een Mojito. De wedstrijd loopt over in verlenging en de meiden trekken het best slecht door vermoeidheid. Sophia stelt voor alleen richting huis te gaan, maar dat wil ik niet. Met zijn alle uit is met zijn alle thuis dus betalen we en bestellen we een taxi. Die brengt ons in een kwartiertje thuis. Het waait al de hele dag flink maar het lijkt nu nog wat erger. Twee slechte dagen wat betreft weer staan op het programma en dit is duidelijk een signaal. Thuis aangekomen schrijf ik mijn blog en ga daarna gelijk slapen.

3 gedachtes over “Zuid-Afrika door mijn blauwe ogen #11

  1. Ria maas's avatar Ria maas

    Wat ziet alles daar er verzorgt uit..vind ook het beeld links op de ene buiten foto erg mooi….ja,ik hou nu eenmaal erg van mooie beelden..dus hij viel me meteen op.
    Jij hebt er weer een mooie dag op zitten
    Liefsss
    Oma

    Geliked door 1 persoon

  2. Bianca's avatar Bianca

    Je heb weer een leuke dag gehad. Leuk dat er een klein meisje is die zo graag bij jou wilt zijn. Zo klein en dan al lekker weten wat je wikt en bij wie je wilt zijn. Geniet vandaag maar weer. Ben benieuwd naar wat jullie maandag gaan doen

    Geliked door 1 persoon

Plaats een reactie