Na bijna een jaar werken is het eindelijk zover, ik sluit mijn tussenjaar af met een reis naar Zuid-Afrika. In Kaapstad ga ik weer vrijwilligerswerk doen. Wat precies, dat leg ik nog wel uit. Maar laten we beginnen met de dag van vertrek

De dag van vertrek begon vroeg, want om 07.00 moest ik al op Schiphol wezen. Met twee auto’s reden wij naar het vliegveld, mijn ouders, broertje en zusje in de één. En ik met mijn vriendin in de andere. Eenmaal aangekomen was daar een rij voor het inchecken van de bagage waar je niet gelukkig van werd. Maar alsof het geluk aan mijn kant stond, was ik redelijk snel klaar en dus verlost van mijn tas die nu 14.9 kilo woog. Na nog een bakje koffie kwam het moeilijkste moment van de dag, afscheid nemen van iedereen.

Ook door de douane was ik zo heen wat resulteerde dat ik nog lekker wat tijd over had voor weer een koffie en nog wat winkel bezoekjes. Aangekomen bij de gate was het nog vrij rustig en het vliegtuig stond al klaar. Ik had gisteren al op Flightradar gezien dat ik in een vliegtuig zou zitten met een mooi kleurtje zoals hierboven te zien valt. Het boarden verliep, zoals zo’n beetje alles vandaag, heel soepel en daar zit je dan.

Tijdens de vlucht heb ik even wat films ingehaald die ik nog nooit had gezien, maar wel wilde zien. Als je 11 uur lang moet zitten en weinig kan doen, dan ga je maar films kijken. Zo keek ik naar Murder on the Orient Express, Jumanji en We are the Miller’s. Lekker divers, maar steeds dezelfde soort films gaat ook vervelen. Tegelijkertijd genoot ik van prachtige landschappen die onder mij door schoten. Van bergen en meren, tot de Sahara en grote stukken bebossing. Wat is Afrika toch een prachtig continent met ongelofelijk veel diversiteit.

Na bijna 11 uur te hebben gevlogen raakte de wielen van het vliegtuig de grond. Weliswaar in de regen maar de landing verliep prima. Door de paspoort controle was ik zo heen en ook mijn tas had ik zo te pakken. Daarna zocht ik de chauffeur op en die bracht mij, samen met vier meiden, naar het vrijwilligershuis. Hier verblijf ik maar een nachtje om morgen naar mijn gastgezin te gaan.

Aangekomen in het vrijwilligershuis maak ik al snel kennis met de andere bewoners. Voetbal staat op dus er is al snel een onderwerp om over te praten. En dat allemaal in het Engels, want iedereen komt wel weer ergens anders vandaan. Toch gaat het mij heel goed af en heb, als ik met het thuisfront app, moeite om weer te schakelen naar het Nederlands. Dat gaat nog wat worden. Ik fris mij nog wat op en ga lekker naar bed, morgen weer vroeg op voor de oriëntatie dag.