Gisteren een relatief korte blog, maar vandaag weer op volle toeren. Want er gebeurde veel, heel veel vandaag. Wat? Dat kan je allemaal hieronder lezen.

De dag begon met een overheerlijk ontbijt gemaakt door Sharie. Ze had van maarliefst 10 eieren een bord vol scrambled egg gemaakt, met kaas. Heerlijk op vier bruine boterhammen en de rest gewoon zo. Na het ontbijt was er nog wat tijd over om vervolgens ons weer richting Claudia A te laten rijden.

Eenmaal daar aangekomen praatte ik wat bij met de zusters, speelde met mijn kleine man en werd toen op kantoor geroepen. Klinkt dramatisch en schrikbarend, maar ze wilde mij alleen even spreken over iets. Ze hadden namelijk, met het oog op het klaarmaken van voeding voor de baby, een magnetron nodig. Maar zelf hadden ze het geld niet. Na wat navraag over hoe duur zo’n magnetron koste, besloot ik het te doen. Ook gaf ik de secretaresse geld om babyvoeding te halen, die ze gelijk ging halen.

Hierna gingen ik samen met de chauffeur gelijk op pad, want vanmiddag was er geen tijd om het na het shoppen met de meiden te doen. Maar voor we de magnetron gingen halen, was het eerst tijd om ingredienten te halen zodat ze voorlopig weer konden koken voor de kinderen. We reden naar een speciale groothandel en haalde daar alles van het lijstje. Plus, tandenborstels voor alle kinderen. Want die van hun zagen er niet best uit had ik al gezien. Met een winkelwagen vol en daarna achterbak moesten we eerst de kinderen van school halen.

Onderweg verteld de chauffeur dat hij zijn vriendin heeft verteld over mij. En dat ik zulke speciale familieleden en vrienden had die zoveel voor de kinderen wilde betekenen. Hij lacht, een lach met veel emotie. Want hij heeft ook echt een hart voor de kinderen. Eenmaal alle kinderen opgehaald en ook de magnetron ingeladen, was het even tijd om te relaxen.

Net toen Sharie en ik wat eten wilde halen, kwam de chauffeur naar de winkel om te vertellen dat we op stap gingen met de meiden. Snel afrekenen, broodje naar binnen en met een vol busje naar de winkel. Er zijn zoveel meiden dat de chauffeur nog eens op en neer rijd voor om opnieuw meiden op te halen. En hoe relatief snel schoenen  gekocht werden met de jongens, zo lang duurde het met de meiden. Toen een grote groep klaar was, reed de chauffeur hun alvast naar huis en kwam terug voor ons met de laatste paar meiden. Samen met een zuster koos een van de meiden ook nog wat babykleding uit. Zo fijn om zoveel voor hun te kunnen betekenen.

De terug weg was kort en daar was ik blij mee. Want het is geweldig om zo te shoppen voor andere, maar alle energie die ik gisteren had vergaard, was nu volledig verdwenen. Een taxi bracht Sharie en mij naar het Queens Hotel. Daar boekte we een tour, mijn laatste en Sharie haar eerste, voor komende vrijdag en zaterdag. Opnieuw blijft het geheim waar de reis heen gaat tot de blog van zondagochtend.

Eigenlijk is maandag roti dag. Een traditie ingezet met Heleen die uiteraard voortgezet moet worden. Maar helaas, op de ruiten van de zaak staat dat ze zijn gesloten wegens een sterfgeval. Dus schakelen we om naar knakworstjes op brood. Ook heerlijk en lekker makkelijk na zo’n dag. Na het eten merk ik dat ik niks liever wil dan in bed relaxen. Deels door vandaag, grotendeels voor wat komen gaat. Het gevoel wordt heftiger en heftiger. Ik besluit vroeg mijn blog te schrijven omdat er verder niks meer gebeuren gaat. Ik Netflix nog wat en besluit uiteindelijk relatief vroeg de ogen te sluiten. Tot morgen!