The day after. Een gebroken korte nacht, lange dag en duidelijke plannen voor morgen. Wat er tussenin gebeurde, dat lees je hieronder. 

De dag begon vroeg, veel te vroeg. Want als je pas om 02.00 slaapt, is half 6 de wekker geen pretje. Maar toch wilde ik zeker zijn dat Heleen veilig lande, dus keek ik mee via een applicatie op mijn mobiel. Eenmaal veilig geland, keerde ik mij om voor de resterende twee uurtjes. Of dat zo verstandig was… Gebroken stapte ik onder de douche en nuttigde ik mijn ontbijt. Tijd om samen met Sharie naar Claudia A toe te gaan.

BRUINE BONEN, RIJST EN KIP. ZALIG!

De kokkin zuster had me gemist en met een flinke knuffel verwelkomde ze me. Ze vind het maar niks dat het bijna over is. Samen met Sharie besluiten we haar te helpen in de keuken, terwijl om en OM ook de was opgehangen wordt. Ik zie bruine bonen, rijst en kip. Zalig! We helpen in de keuken terwijl mijn kleine man keer op keer om aandacht vraagt. Dat krijgt hij, maar voor hem nooit genoeg.

Een van ons zou mee gaan de kinderen met het busje op te halen. Uiteindelijk wordt ik het deze keer. Nog voordat het tijd is, vertrekken we. We tanken en ik pomp de banden van het busje op. Onderweg naar het eerste adres neem ik de chauffeur in vertrouwen. Ik vertel hem over de vele donaties (ondertussen 700€ wat gelijk staat aan 5600srd). Hij vraagt of ik het geld wil doneren of gelijk goed wilt besteden. Het tweede het liefste vertel ik aan hem en we maken samen plannen. Want naast de baby die nog veel spullen nodig heeft, kunnen de rest van de kinderen schoenen heel hard gebruiken. Al het geld wat dan nog overblijft, gaat besteed worden aan ingrediënten en voorzieningen als wc papier en dergelijke. Het voelt fijn dat ik toezicht heb morgen bij de aankopen , want ik ga bij alles mee. Maar hoe we het precies gaan doen, dat lezen jullie morgen weer.

Terug bij Claudia A hebben de kinderen al gegeten en alleen de school gangers eten nog hun bord leeg. Na het eten moeten de kinderen altijd rusten, maar dat woord kennen ze niet vandaag. Zeker niet mijn kleine manneke. Na vele pogingen van Sharie om hem op bed te krijgen, is het mijn beurt. Ik besluit iets harder op te treden. Even lijkt het zijn vruchten af te werpen. Maar na, wat ik denk een slaapje, staat die toch weer stiekem om het hoekje te gluren. Er is vandaag gewoon geen rem op de energie.

3 UUR LANG OP SKYPE

Maar bij ons wel en dus vertrekken we relatief vroeg richting huis vandaag. Even bijtanken in bed, dat was het idee dat alleen Sharie heeft uitgevoerd. Ikzelf besloot mijn grote plannen toch al met mijn ouders te delen waarmee ik vervolgens 3 uur lang op Skype aan het videobellen ben. De honger begint wat te komen, maar niet heel erg. Uiteindelijk is het pas half 9 eer we aan een zelf in elkaar geknutselde maaltijd zitten. Pannenkoeken (een met chocopasta en en met kaas), thee, water en hotdogs. Vraag niet hoe we erbij kwamen, maar het smaakte goed.

Na het eten, besluiten we wat te gaan kaarten. De potjes eindigen om en om in winst, met soms een dubbele winst/verlies er tussen in. Maar in evenwicht is het wel. We luisteren nog even naar de Olympische Spelen via internet radio, omdat alle livestreams regio gevonden zijn. Een Belg pakt zilver op het koningsnummer van het zwemmen. Mooi resultaat. Daarna houden mijn ogen het echt niet meer. Even wat uurtjes maken voor de lange dag morgen. Tot morgen!