Opnieuw een dag met een lach en een traan. Dit keer niet vanwege de kinderen, maar omdat het de laatste dag was van Heleen. Waar we nog alles uitgehaald hebben. 

Om 10.00 had Heleen bij ons gezamenlijke partner organisatie Blue Frog Travel afgesproken haar boarding pass uit te printen. Maar voor dat het zover was, had Sharie pannenkoeken gemaakt voor ons. Heerlijk en waarvoor grote dank Sharie! Ik zelf had een dagje vrij genomen, niet alleen vanwege de feestdag, maar zeker om gewoon nog wat uurtjes leuke dingen te doen met Heleen. Om iets voor 10.00 pakte we de taxi, die na een fout van hem een stuk moest omrijden. Toch was die eerlijk en liet ons de normale prijs betalen.

Na het uitprinten was het tijd voor een bezoek aan de Palmentuin waar de Dag van de Inheemse werd gevierd. De hele tuin stond vol met tentjes waar je van alles kon kopen. Van kralen kettingen en armbanden. En van traditionele kleding tot lokale specialiteiten. Na een rondje hadden we de henna stand voor Heleen gevonden, dat wilde ze graag. Maar om de zon iets koeler te laten lijken, kochten we eerst schaafijs.

Hierna liet Heleen henna bij zich aanbrengen. Een sierlijke tekening werd op haar rechterhand gezet, wat sneller klaar was dan ik doorhad. Want als ik mensen kan kijken, dan gaat de tijd altijd hard. Hierna besloten we richting het centrum te lopen zodat Heleen nog wat laatste spullen kon kopen. Onderweg daar naar toe kwamen we nog een stoet van inheemse mensen tegen. Toch weer een hele ervaring. Maar niet veel later, kwam bij Heleen het gevoel dat de winkels wel eens dicht konden zijn. Het is namelijk een nationale feestdag. En ja hoor, ze waren dicht. Ik beloof haar de spullen te halen en later mee te nemen als ik haar opzoek in België. Na flink lang wachten op een taxi, haalden Heleen nog wat bami en gingen we naar huis.

Daar pakten Heleen haar laatste spullen in, terwijl ik rustig aan deed. Vandaag was het namelijk in huis, in de schaduw al 34 graden dus veel doen was het beste motto. Na nog een bezoekje aan de Chinese supermarkt werden voor het laatst de kaarten erbij gepakt. Tot dat Susanne, de huisbazin kwam om Heleen het geld terug te geven, werden de nodige potjes afgewerkt. Niet veel later was de taxi er al, terwijl zowel Sharie als een vriendin van Heleen er nog niet waren. Sharie was er net op tijd, maar die vriendin helaas niet. Na flink wat geknuffel en laatste woorden, was het afscheid daar.

Eenmaal terug in mijn kamer, maakte ik een achtergelaten envelop open van Heleen voor mij. Een prachtige kaart met lieve tekst. Ja, dat doet toch wel wat met je na vier fantastische weken. Ik lees de kaart tweemaal omdat de eerste keer nogal werd onderbroken, iets met een brok ofzo. Daarna komt het harde besef ineens binnen, over twee weken ben ik ook onderweg naar het vliegveld. Ik pak wat rust, luister muziek en check veel sociale media.

Rond een uur of ZEVEN (Heleen en Sharie snappen dit wel) pakte Sharie en ik de taxi naar ‘T Vat en aten daar weer eens heerlijk en sloten af met een alcoholische versnapering. Daarna was het tijd om te gaan poolen. In het begin kon ik wel merken dat het lang geleden was dat ik dat had gedaan, want ik bakte er niet veel van. Uiteindelijk eindigde de potjes om en om in winst. Na nog twee potjes tegen de eigenaar was het echt tijd om huiswaarts te keren. Snel nog even deze blog schrijven en dan slapen, want morgen weer naar de kinderen toe. Tot morgen!