De zondag is weer daar. Een dag die begon met heerlijk uitslapen, gevolgd door een mini tripje in paramaribo zelf en opnieuw een gezellige avond. 

Uitslapen, het voelde zelden zo fijn als vandaag. Al om 06.00 wakker, omdraaien en vanaf 08.00 Netflixen en rustig, heel rustig bijkomen. Ik had gisteren al worstjes gekocht en Sharie had nog eieren, dus samen maakten we een heerlijk ontbijt en natuurlijk genoot ook Heleen mee. Eigenlijk ging ik flink wat wasjes draaien vandaag, maar de spierpijn en vermoeidheid hielden me tegen.

In de middag, na een pizza lunch, was het eerst tijd om Heleen haar post op te halen. Dit was naar haar oorspronkelijke adres gestuurd, niet heel ver van hier. Na even zoeken met een gezellige taxi chauffeur hadden we de post binnen en vervolgde onze reis naar de Paramaribo Zoo.

Volgens vele valt de zoo wel wat tegen, maar wie de prijs omrekend en niet steeds gaat vergelijken met andere dierentuinen, kan er nog steeds heerlijk ronddwalen. Dat deden we dan ook met zijn drieën. Van apen tot vogels en van schildpadden tot ocelots. Prachtige dieren waarvan een aantal exemplaren bij mij nog ontbraken op het gezien lijstje. En zoals altijd, moet je er zelf wat van maken en dat deden we volop. Lachen om een schildpad die zich terugtrok en schrikken van een jaguar die tegen het hek sprong.

Toen we wel zo’n beetje alles hadden gezien, besloot ik te trakteren op heerlijk schaafijs. Vanaf het bankje waar we zaten voerde een aapje nog een hele show op door alleen aan zijn staart heen en weer te slingeren. Genieten, plezier en vertier. Daarna was het weer terug te gaan naar huis, want voor het avondeten was het nog wat te vroeg.

Eenmaal thuis was Susanne, de huisbazin, er met twee nieuwe honden. Het bleken de honden te zijn die bij haar thuis wonen. Eentje was pas 8 maanden oud, maar doordat het een husky was, was die al erg groot voor zijn leeftijd. Toen Susanne eenmaal zei dat we ook wel in het hondenterrein mochten komen, was ik niet meer tegen te houden. Heerlijk knuffelde ik met de honden en vooral met die hier de hele tijd er zijn. Ja, dat ga ik nu dagelijks doen als het lukt.

Niet veel later pakte we de taxi, met een erg nukkerige taxichauffeur, naar ‘T Vat toe. Blijkbaar was hij niet de enige die opzach tegen de maandag, want ook bij de serveerster kon er geen glimlach af. Nog nooit zo’n slechte service gehad, maar goed, het eten was lekker en daar gaat het om. Sharie kreeg nog bezoek van twee vriendinnen en bleef, terwijl Heleen en ik huiswaarts keerde.

Na de zoo geen foto’s meer gemaakt, dus krijgen jullie nog meer dieren foto’s! 

Thuis pakten we weer gelijk de kaarten erbij en begonnen we aan wat potjes. Niet te veel, want ik moet morgen weer naar de kinderen. Maar stoppen met kaarten en daarna praten, dat blijft voor ons lastig. Dus gingen we pas ruim een half uur na het laatste potje kaarten allebei richting eigen kamer. Tot morgen!