Suriname door mijn blauwe ogen #16

Een dag van voorbereiden, bodyguard spelen en uitkijken naar de dag van morgen. Want dit is voorlopig even mijn laatste dag tot ik terug ben van de tour. 

Maar Bobby, je had toch gezegd dat er andere soort blogs online kwamen? Ja, dat klopt. Dat heb ik gezegd. Maar ik was zelf niet overtuigd van de kracht van de onderwerpen en dan doe ik het niet. Daarentegen komt zondagavond, lokale tijd hier, een extra lange blog online met al mijn avonturen van de tour en met extra veel foto’s. 

DUS GING IK ALS BOBBYGUARD MEE

Nu het officiële gedeelte is afgesloten, kan ik verder met mijn dag. Die begon weer pas om 09.00 want eerder eruit, dat zat er gewoon niet in. Heleen had mij gisteren gevraagd of ik met haar mee wilde naar de bank. Ze moest een heel groot bedrag aan donaties ophalen en wilde dat begrijpelijk niet alleen doen. Dus ging ik als Bobbyguard mee. Maar voor de bank, wilde ze ook graag naar Dresscode. Een kledingwinkel waar ze I ❤️ SU spullen verkopen. Ik had er de laatste keer ook twee dingen gezien, waaronder een shirt. Die heb ik maar gelijk meegenomen en zo konden we eindelijk naar de bank.

Onderweg was ik erachter gekomen dat mijn paspoort nog thuis lag. Dat was niet handig want ik wilde ook alvast geld halen zodat ik dat maandag niet hoefde te doen. Gelukkig zaten er toch ook twee atm’s in de bank waardoor we beide naar buiten liepen met nogal grote bedragen op zak. Toch besloten we het geld van Heleen gelijk weg te brengen. De dankbaarheid was groot toen ze het geld overhandigde en zo konden we richting huis.

TOCH AL SNEL 20 MINUTEN RIJDEN

Het was ondertussen te laat geworden om nog naar Claudia A vandaag toe te gaan. Om stress te verkomen, had ik die knoop al eerder doorgehakt. Er moest nog een wasje gedraaid worden en ik had nog slippers nodig. Die werden dan ook gehaald en de was gedaan. Het is dat Claudia A vanaf hier toch al snel 20 minuten rijden is door het drukke verkeer, anders had ik in de middag nog wel even kunnen gaan. Maar toch besloot ik thuis te blijven.

De middag verliep rustig en het avondeten was simpel. Gewoon brood met beleg, echt zin was er bij mij ook niet. Na het eten was het inpak tijd voor de tour. Tegelijkertijd hield ik het vliegtuig waarmee mijn ouders, broertje en zusje terug vlogen van hun vakantie in de gaten. Door de toch wel zeer redelijke wifi was dat geen probleem en zag ik ze gelukkig veilig landen. De rest van de avond vulde zich weer met de nodige potjes kaarten. Maar niet te laat, want morgen moeten we vroeg op. Dan is het eindelijk TOURTIJD! Tot zondagavond of voor jullie maandagochtend.

Een gedachte over “Suriname door mijn blauwe ogen #16

  1. Bianca's avatar Bianca

    Heel veel plezier aankomende dagen. Weet niet wat je allemaal gaat doen dus kijk goed uit. Maandag voordat ik naar mijn werk ga lees ik weer graag je blog.
    Lieve groetjes voor nu.

    Like

Geef een reactie op Bianca Reactie annuleren