Met het weekend dat steeds dichterbij komt, leek vandaag weer een dag zoals de andere te worden bij Claudia A, maar toch niet helemaal. Plus, had ik jullie niet beloofd te vertellen over mijn idee? Hier komt het. 

Redelijk betijds wakker betekend dat ik een hele ochtend voor mezelf heb. Ik had gisteren bruine bollen gehaald en die ga ik nu eens lekker nuttigen. Ik heb ook nog 4 eieren en besluit dit te combineren voor een stevig ontbijt. Een nadeel hier, eieren blijven wel even warm, ook al spoel je ze koud af. Ook weer geleerd.

Zo zit je in een taxi met een chauffeur die lekker met je mee praat en zo zit je de gehele rit stil om je heen te kijken. Deze vent wilde echt totaal niet praten. Ach, zijn probleem. Ik geniet wel van de omgeving. Eenmaal bij Claudia A hoorde ik dat ik nu eens de kinderen bij de school dichtbij mocht ophalen samen met een jongen uit het huis.

HET IS DE LEKKERSTE COLA TOT NU TOE

Onderweg vraagt hij of ik dorst heb, ik weet wat die wil en we stoppen om beide een cola te nemen. Het is de lekkerste cola tot nu toe, omdat hij er ook een heeft en er echt van geniet. We halen 3 andere van de school en keren terug. Net op tijd, want vlak na onze binnenkomst begint het te storten, wat zo’n 3 uur aan hield.

Ik kijk naar de platen die het plafond maken, ik hoop zo voor hun dat ze echt goed vast zitten. Omdat de buurman zijn buitenmuur de binnenmuur van Claudia A is, kan er geen regenbuis worden geplaatst. Er zit een raam in de weg. Hierdoor staat de achterkant binnen No time onder een plas water. Maar zoals wij in Nederland balen van de regen, zo grappig vinden de Kids het. Enkele van hun trotseren de bui en komen na wat gespeel kletsnat binnen. Maar aan alles zie je dat ze plezier hebben gehad.

Terwijl het nog steeds regent, merk ik op dat het wel heel stil is in de normaal zo drukke gang waar de kamers aanzitten. Ik neem een kijkje en bijna 90% van de Kids is in slaap gevallen. Ik kijk rond, geniet van hoe vredig en relaxed ze liggen te slapen als ik terug keer. De nascholing begint en de overige 10% mengt zich rondom de leraren.

NIET ALLEEN JONGENS ZEG IK ER EXPLICIET BIJ

Het ideale moment voor mij om even met wat zusters te praten over wat ideeën. Ik leg ze uit dat ik merk dat er weinig tekenpapier en kleurplaten zijn. Ik bied aan om dat aan te schaffen in de komende weken en de dankbaarheid straalt van de zusters hun gezichten. Tevens oper ik het idee voor een voetbalmiddag, niet alleen jongens zeg ik er expliciet bij. Eerst is er wat vertwijfeling over het ‘niet alleen jongens’ gedeelte maar daarna wordt er toch snel gesproken over de mogelijkheden.

Ik keer hierna huiswaarts, gesloopt zoals altijd. Marcia is thuis en vraagt hoe het allemaal is gegaan. Als ze hoort van het voetbal vertelt ze dat ze ook wil gaan voetballen in een damesteam. Of ik haar binnenkort wat kleine trainingen kan geven. Uiteraard sta ik daar open voor. De vraag is nu alleen nog wanneer.

We halen eten en op de weg naar de Chinees, voor een patatje oorlog, zie ik nogmaals wat tropische buien doen in dit land. Ze zetten echt alles onder water vanwege de slechte riolering. Thuis eten we ons eten op en besluiten het voor gezien te houden deze avond. Op mijn kamer kijk ik nog enkele aflevering van, jawel, The Blacklist en ga weer tevreden slapen. Morgen vroeg moet ik eerst langs de bank alvorens ik naar de kinderen toe ga. Ik heb al een idee wat morgen brengt, maar dat kan zomaar veranderen hier natuurlijk. Voor nu, slaap lekker en tot de volgende blog.