Een dagje overgeslagen, bewuste keuze. Niet zoveel gedaan en met vandaag in het vooruitzicht beter om het samen te voegen. Maar, wel in chronologische volgorde uiteraard. 

Want gisteren stond voornamelijk in het teken van de wat kleinere, maar toch wel essentiële dingen regelen. Zo moest er geld gehaald worden, mijn simkaart moest opgehaald worden en uiteraard boodschappen. Gelukkig werd ik door Heleen op sleeptouw genomen hiermee die al een week vrijwilligerswerk aan het doen is. Want die bussen hier, dat is nog een vak apart. Gewoon je hand uitsteken en hij stopt. Een vast tarief van 1.25srd (1€ is nu 7.82srd dus reken maar uit). En stoppen? Geen echte haltes maar meer gewoon drukken en hij stopt wel. Maar voor Heleen was het al bekend en zo nam ze mij op sleeptouw.

HANDTEKENING HIER, ADRESJE DAAR

Eenmaal in het centrum was er eerst een bezoekje aan de bank nodig om verder dingen te doen. Ook dit gaat nét iets anders dan wij kennen in Nederland. Een handtekening hier, adresje daar, bedrag op een streep, paspoort gekopieerd (rustig aan, is de grote bank hier dus vertrouwt). Na zo’n 10/15 min liepen wij eindelijk naar buiten en konden we door naar Blue Frog Travel.

Blue Frog Travel is de partnerorganisatie hier in Paramaribo die mij begeleid. Aldaar heb ik mijn simkaart ontvangen en een afspraak gemaakt om vandaag (14 juli) richting het weeshuis te gaan voor een eerste kennismaking.

Nadat alles zijn wij terug gekeerd richting de buitenwijk, hebben de boodschappen gehaald en zijn vervolgens de dag afgesloten met de nodige kaartspellen.

CODEWOORD: CLAXON

Vandaag was dus mijn eerste kennismaking met het weeshuis en tevens taxi’s. Want de bus steekt er nog wel boven uit wat betreft vak apart, maar de taxi’s hier weten best hoe snel ze van punt A naar punt B moeten. Codewoord:CLAXON.

Bij het weeshuis aangekomen kreeg ik een rondleiding door het huis. Primitief is misschien wel het meest passende woord. Maar wanneer je een kind ziet glimlachen om die blanke jongen die zijn ogen uitkijkt, dan verbleekt alles daarom heen. Ik weet dat ik op de juiste plek zit. Na nog een kort gesprekje over werkdagen en werktijden keerde ik terug naar het centrum.

EEN SELFIE BIJ HET I ❤ SU LOGO

Doordat ik de rest van de dag vrij had, besloot ik een bezoek te brengen aan wat toeristische punten. Eigenlijk hou ik niet zo van toeristje spelen, maar wie weet kom ik hier nooit meer. Daarom besloot ik het presidentieel paleis vanaf de buitenkant te bekijken, een selfie bij het I ❤ SU logo en Fort Zeelandia te bezoeken.

Vooral het fort maakte diepe indruk. Onze Nederlandse geschiedenis heeft een aantal zwarte bladzijde, dit was er toch echt wel één van. De boeien en de uitgemergelde portretten staken schil af tegenover de pracht en praal van een kamer van een plantagehouder.

Het mooiste moment kwam weer toen ik in gesprek ging met een local. Deze oudere meneer begon met praten en hield niet meer op. Na 20 minuten betrapte ik mijzelf erop dat ik nog met volle aandacht aan het luisteren was, prachtig hoe hij het allemaal vertelde.

DE ZUID-EUOPESE SIESTA GELDT HIER NET ZO GOED

Na een warme busreis ben ik huiswaarts gekeerd en ben vrij vlot in slaap gevallen. De zuid-euopese siësta geldt hier net zo goed. Doordat ik nu weet welke dagen ik werk, konden ook de plannen voor tours worden gemaakt. Welke? Dat lezen jullie vanzelf.

Tot slot zijn Heleen en ik nog wat echte Parbo bier gaan halen en sloten de avond opnieuw af met heel veel kaartspellen. Dus… Wie durft als ik weer thuis ben? Kom maar op!