Helaas een erg korte blog vandaag. Omdat ik zo last had van het verbranden en de rest naar het strand toe ging, heb ik besloten een rust dag in te lassen. Joyce is wel meegegaan dus ik zou haar verhalen proberen te vertellen.

We staan rond half 9 op en gaan niet veel later naar het restaurant. Bij de receptie komen we Koos tegen en ik vertel hem dat ik vandaag niet mee ga. Mijn lichaam is vandaag het beste af zonder zon. Jammer, maar begrijpelijk vind die het. Na het ontbijt gaat Joyce weg met de groep en ga ik op de stoelen voor onze hotelkamer zitten. Ik lees een boek ‘De geheimen van de kostschool’ van Lucinda Riley. Helaas komt er een stront irritante vlieg die mij blijft irriteren. Dus ik verplaats mij naar de hotelkamer. Deze is nog niet schoongemaakt en dus moet ik er uit zodra de schoonmaker komt. Ik loop wat rond over het resort en koop een armbandje in de shop. Na nog wat chillen op de kamer is het tijd voor de lunch. Een heerlijke club sandwich gaat naar binnen in combinatie met een Lion bier. De bier van hier onder de vlag van Heineken, dus dat zit wel goed. Na nog wat gechill op de kamer komt Joyce weer thuis die vertelt wat ze vandaag allemaal heeft gedaan:

Ze zijn met de trein naar het naastgelegen dorpje Mirissa geweest. Daar hebben ze heerlijk op het strand gelegen en zijn ze naar een instagram hotspot geweest. Dit mini schiereilandje gaf een prachtig zicht op zee en met de palmbomen erbij was het de plek voor je Instagram foto. Daarna zijn ze nog wezen en lunchen en zijn ze terug gekomen met de bus in plaats van de trein. De bus is wel iets duurder, maar rijd zo om de tien minuten. De trein rijdt 3/4x per dag, maar is dan wel weer goedkoper. Eenmaal thuis gaat Joyce eerst nog even kort zwemmen en komt dan terug om te douchen. We besluiten nog even te chillen en gaan dan richting het avondeten. De rijst, pasta’s, curry’s en kip aan het bot komen echt onze neus uit. We zijn toe aan een lekker bal gehakt, frikadellen en een AGV’tje (Aardappel, Groenten, Vlees). Dus is het niet veel wat ik naar binnen werk, maar van de toetjes en fruit wordt wel rijkelijk genoten.

We gaan met de hele groep weer onder het restaurant zitten en spelen dit keer het dobbelstenen spel ‘Tienduizenden’. En heel makkelijk te leren spel waar vooral geluk bij komt kijken. Vraag niet hoe, maar ik weet het spel gewoon te winnen ook en dat voor de eerste keer spelen. Tijdens het spelen drinkt Joyce een Pinacolade en ik een Cuba Libre. Dan is het tijd om naar bed te gaan. Er staat voor morgen weer wat leuks op het programma met de groep en nu ga ik zeker weer mee! Sorry voor de korte blog die ik toch nog flink heb weten te rekken als je bedenkt dat ik zelf niet veel heb gedaan. Morgen beloof ik jullie weer een langere blog. Dus zeg ik zoals altijd: Tot morgen!