De laatste dag van onze tour is daar, maar gelukkig komen we op deze 12de dag aan in het resort waar we lekker tot rust kunnen komen. En vandaag was de dag van de safari! Dat en nog veel meer.

Om 03:00 ging de wekker. We moeten om 04:00 in de bus zitten om te vertrekken naar Yala National Park voor de safari. Eenmaal in de bus is het een kleine 2 uur rijden. Ik luister naar het beste van Hans Zimmer en slaap zeker nog half uurtje met muziek in. Net voor we daar aankomen begint het licht te worden. Het hotel heeft ontbijt tasjes voor ons gemaakt en ik heb gekozen voor de sandwiches met ei. Die nuttig ik zodra we zijn overgestapt in de jeeps. Die brengen ons eerst naar de ingang om te plassen. Terwijl we daar staan te wachten op de mensen die naar het toilet gaan, zie ik drie straat honden bij elke jeep vragend kijken voor voedsel. Ik mijn ontbijt pakket zitten nog twee worstjes, een gekookt eitje, een plakje cake en twee mini bananen. Zowel mijn worstjes als mijn gekookte ei zijn voor de honden en ik zie er van genieten. Mijn dag kan al niet meer stuk. Zodra iedereen terug is, is het eindelijk tijd om het park in te gaan. Met als grote doel: het zien van een luipaard, olifanten en de beren.

Ik ga het maar gelijk zeggen… De safari viel zwaar tegen. De rangers hebben ons vier uur alle hoeken van het park laten zien opzoek naar de grote drie. Maar enkel een eenzame jonge olifant was wat wij kregen vandaag. Nou hoor ik mensen zeggen dat een safari nooit gegarandeerd dieren oplevert. Dat klopt en ik ben mogelijk wat verwend geraakt in Zuid-Afrika. Maar als je de olifant niet mee telt, was het enige hoogtepunt een klein deel van een krokodil die aan het jagen was. De variatie in dieren was gewoon niet groot en er werd te hard gereden op de grote paden om goed te kunnen spotten. Maar genoeg negatieve dingen. Door naar het positieve. De ervaring is er een om nooit te vergeten. In zo’n grote jeep zitten, met zonsopgang omringd worden door prachtige natuur en ook wat mooie dieren. Wat wilt een mens nou nog meer. Ik geniet dan ook als we de volgende beesten zien en ik ze met mijn telelens op de foto weet te krijgen: Olifant, mangoos, pelikanen, ijsvogel, flamingo, water buffel, apen, herten, wratten zwijnen, krokodillen, varaan en een toekan.

Eenmaal terug in de bus moeten we ons klaar maken voor een lang stuk rijden. Ruim 2,5 uur om aan te komen in Galle, waar een oud VoC fort staat. Gebouwd in de tijd dat Sri Lanka door Nederland gekoloniseerd was. We rijden over een prachtige snelweg omringd door prachtige natuur. De snelweg is tevens een tolweg en dan zie je dat de gemiddelde local daar het geld niet voor heeft. Het is extreem rustig namelijk. Eenmaal aangekomen in Galle heeft onze gids Damith een klein busje geregeld om in het fort te komen. Want onze grote bus past daar nooit in namelijk. We stoppen in het fort om te eten op een overdekt dakterras. En na bijna anderhalve week zien we de oceaan eindelijk weer. Daarna is er tijd om het stadje te verkennen. Wat mij gelijk opvalt is het bordje met daarop: Utrecht Bastion. Toch gek om die Nederlandse invloeden terug te zien. Zelfs het VoC logo is links en rechts nog te spotten. Ook krijgen we voor het eerst overdag te maken met een buitje. Tot op heden heeft alleen twee nachten wat geregend wat je pas de volgende dag zag, maar overdag was het droog.

We keren terug in de bus en maken de laatste kilometers als complete groep. In de reis kon je kiezen voor een upgrade van een 3-sterren hotel naar een 4- sterren hotel. Een gezin en een koppel hebben hier gebruik van gemaakt en worden na ons doorgebracht naar hun hotel. Vrijdag zullen we ze pas weer zien. Bij ons hotel aangekomen wordt er kort afscheid van hun genomen, maar heel uitgebreid van de buschauffeur, bijrijder en de allerbeste gids van Sri Lanka: Damith! Wat ga ik hem vooral missen. Maar ben tegelijkertijd zo blij voor hem dat hij lekker naar zijn vrouw en kinderen toe kan. Als de bus is weg gereden zoeken wij onze kamer op. Lekker op de begaande grond en met zeezicht vanuit bed.

Na heerlijk opgefrist te hebben en wat rust te hebben gepakt, gaan we naar het avondeten toe. Er wordt lang nagetafelt en ook daarna bij de bar wordt nog lekker nagesproken over van alles en nog wat. Ook kwam er een typische tropische bui net na het eten uit de lucht vallen. Omdat je aan zee zit trok de wind ook gelijk aan het de temperatuur zakte flink naar heerlijke temperaturen. Na nog een uurtje bij de bar te hebben gezeten is het dan toch echt tijd om het bed op te zoeken. Na afgelopen nacht maar 2/3 uurtjes slaap te hebben gepakt en die nacht ervoor het avontuur met Joyce te hebben meegemaakt worden de ogen zwaar. Voor de vele liefhebbers van mijn foto’s heb ik onderaan nog wat extra safari foto’s toegevoegd. Geniet ervan! En zoals ik altijd zeg: tot morgen!