Dag 4 is alweer aangebroken. Nog steeds in hetzelfde hotel dus helaas geen foto’s. Morgenavond zitten we in een ander hotel, dan hopen op wifi-beterschap. Vandaag zijn wij voornamelijk in de ochtend en het begin van de middag weggeweest naar drie prachtige tempels in het oude centrum van Anuradhapura.

We mogen een beetje uitslapen en dat voelt goed. Om 08:00 willen we aan het ontbijt zitten omdat we om 09:00 gaan vertrekken naar de rotstempel Isurumuniya Rajamaha Viharaya. Terwijl we het hotel uitlopen naar de bus hebben de bedelaars lucht gekregen van onze intrek in dit hotel. En dus staan er meerdere prullaria verkopers en tour aanbieders voor de deur. Maar ook een vrouw met een slang om haar nek en een man met een cobra in mandje terwijl die fluit speelt. En achter hem een aapje in kleding aan een ketting. Verschrikkelijk! Gelukkig is de hele groep wijs en hapt niemand toe. Daar doe je ze meer pijn mee dan in discussie met ze gaan of ruzie met ze gaan maken.

Daar eenmaal aangekomen blijkt er voor de tempel een meertje te liggen met krokodillen. Helaas, geen enkele te zien. We betreden de tempel, ook hier weer met een shirt die de schouders bedekt, een broek tot over de knieën en op blote voeten (sokken mag gelukkig ook). Deze tempel is deels in een rots gebouwd en dat geeft een hele bijzondere aanblik. We bezoeken de twee gebedshuizen en proberen een muntje in een uitgehouwde grot te gooien voor extra geluk, maar helaas ging die bij ons beide mis.

Binnen in het tweede gebedshuis zitten er twee monniken. En om je te zegenen krijgen we een armbandje van touw om en wordt tijdens het vastmaken een kort gebed gezegd. Zo speciaal om dat te ontvangen. Allebeide de gebedshuizen zijn prachtig versierd. De eerste is vooral voorzien van hout versieringen en een boeddha en de tweede is iets nieuwe met een reusachtig liggend boeddha beeld en mooie schilderijen op de muren. We lopen door naar buiten en beklimmen de trappen om uiteindelijk boven op de rotsen te komen waarin de tempel deels is gebouwd. Bovenop is een prachtig uitzicht over het tempel terrein en zien we de grootste stoepa staan van Sri Lanka. Daar kom ik zo wel op terug.

Nadat we het terrein van de tempel af zijn bezoeken we nog het naastgelegen Royal Park. Hier zien de ruïnes van wat de jacuzzies van vroeger waren. Ook beklimmen we de dijk van het stuwmeer. Het is vandaag zo’n 35/36 graden en eenmaal boven aan het stuwmeer voelen we ons weer even mens. Er waait hier een stevige wind en dus kunnen we heerlijk even afkoelen. Vervolgens keren we terug naar de bus en rijden verder naar het oude centrum van Anuradhapura waar we de grootste stoepa van Sri Lanka bezoeken en de oudste Bodiboom (2600 jaar oud). Oh en had ik niet verteld over dat meertje met krokodillen? We hebben er een gezien die tegen de waterkant aan lag te zonnen! Gewoon in bewoond gebied een krokodil! Zelfs de gids geeft aan dat dit vrij uniek is.

Eenmaal bij dit complex van 40 vierkante kilometer aangekomen spotten we weer wilde apen. Het is zo leuk om ze gewoon weer op je heen te hebben lopen. Het zijn geen brutale apen zoals vele ze kennen van toeristische attracties waar apen zijn. Deze blijven goed op afstand. We lopen een heel stuk over het terrein, gelukkig nog op schoenen, richting de Sadahiru Seya, zoals deze stoepa heet. Daar moeten de schoenen wel uit en merken we dat het echt warm is. Als je niet doorloopt kan je gewoon verbranden aan de onderkant van je voet. Zo heet zijn de stenen. Met de aanblik van alle lokale mensen, pelgrims en monniken die op hun blote voeten zelfs lopen besluit ik er niet meer aan te denken en dat helpt.

Zodra we voor de Sadahiru Seya staan is de pijn ook weg, want wat staat hier een imposant bouwwerk voor ons. Het plateau waar het op staat is aan de randen versierd met olifanten beelden. De witte kleur van de Sadahiru Seya doet op een dag als vandaag gewoon pijn aan de ogen, gezien de zonlicht zo weerkaatst wordt. We lopen er helemaal om heen en mogen in de gebouwtjes die aan de stoepa vast zitten. Hier staan meerdere altaars, boeddha beelden en ook een kristal waarin de kracht van de boeddha zit. Al die biddende mensen om je heen maakt indruk en ik moet soms gewoon even aan wat anders denken om niet geëmotioneerd erdoor te raken. De mensen hier zijn trouwens allemaal zo gastvrij. Ze vinden het alleen maar mooi dat we er zijn en hun geloof bekijken. Dat merk je echt aan iedereen, zelfs de monniken. Want als we terug willen lopen wordt onze gids aangesproken door een monnik. Wij dachten eigenlijk dat ze ruzie hadden, maar de monnik stond er op dat hij fruit voor ons ging halen. Door de tijdsplanning en op zijn knieën legt de gids uit dat hij heel dankbaar is, maar toch het aanbod moet afslaan. Maar dit laat maar zien dat wij hier als toeristen zo enorm welkom zijn.

We moeten terug keren naar het begin van het complex, zo’n kwartier wandelen. We mogen onze schoenen weer aantrekken, maar uit respect laat ik ze uit. De mensen hier lopen ook niet op schoenen, dus waarom zou ik dat wel doen. Aangekomen aan de andere kant mogen we de oudste levende Bodiboom gaan bezoeken. De boom is magisch te noemen. Zo groot met takken die ondersteund moeten worden om niet af te breken onder hun eigen gewicht. Ook hier wordt weer heel veel gebeden en geofferd. Hierna keren we terug naar de bus en gaan we naar hetzelfde restaurant van gisteren om te lunchen. Ik heb door de hitte geen zin in warm eten en eet alleen een banaantje maar drink wel met wat mensen uit de groep lekker een biertje. Nadat de mijne op was, krijg ik van de Ierse man David uit de groep nog een glas vol geschonken. Ik heb het vast al eens gezegd, maar wat hebben wij toch een leuke groep. Een gezin valt een beetje buiten de boot, maar dat komt door hun eigen instelling en houding. Maar voor de rest is het super gezellig met iedereen!

Op de weg terug komt de bus ineens tot stilstand en de gids en de assistent springen er uit. ‘Eén minuutje hoor’ kan die nog net tegen ons zeggen. Hij komt terug en heeft een verassing voor ons. Een soort lychee heeft hij meegenomen voor ons. Ik waag het erop en lekker dat het is. De vrucht blijkt een typische seizoenvrucht te zijn dus we hebben geluk. Bij de supermarkt scoren we nog wat drinken en wat snacks voor tijdens de busreizen. Terug bij het hotel pakken we een lekker douche en merken we dat we beide best wel verbrand zijn. Morgen maar gaan smeren. Nu lekker Aloë Vera crème erop en we vallen daarna snel in slaap. Ik besluit na een uurtje slaap alvast een stuk van mijn blog te schrijven, scheelt vanavond weer een hoop werk.

Om 18:30 moeten we in de lobby zijn. Onze tourgids geeft ons een stukje geschiedenisles over Sri Lanka wat erg leuk en informatief was. Daarna gaan we aan de slag om de rest van het programma te bespreken. Met daarbij de optionele excursies zoals de treinreis en Yala National Park. De eerste is de groep het snel over eens. We gaan met de hele groep de treinreis doen en de tourgids regelt alles. Over Yala is het grote deel het met elkaar eens. We willen het liefst om 06:00 in de morgen al op safari omdat dan de kans op wilde dieren het hoogst is. Een gezin twijfelt nog over de best wel grote kostenpost hiervoor, wat begrijpelijk is. Je praat toch over 100€ de man. Een ander gezin, je raad het wel, het ‘te laat’ gezin heeft moeite met het tijdstip. De dochter van het gezin geeft namelijk aan ‘dat haar slaap haar heilig is’. Ik moet echt twee keer op mijn tong bijten om hier niks over te zeggen en de discussie hierover parkeert de reisleider gelukkig snel. We hebben gelukkig nog een paar dagen voordat de knoop moet worden doorgehakt. Maar achteraf heerst bij het grote deel van de groep wel dat we het liefst gewoon vroeg gaan. Dus dat wordt nog wat.

Daarna is het tijd voor het avondeten. Wij gaan bij de Belgische jonge dame en, ik corrigeer mij even van gisteren, haar groot-tante zitten en bij de Nederlands pratende Françoise. Het is zo gezellig dat wij van 19:30 tot 23:00 met elkaar aan tafel blijven zitten. Er worden lekker drankjes genuttigd en gepraat over van alles en nog wat. Daarna is het toch echt tijd om terug naar de kamer te gaan. Morgen om half 9 vertrekken we uit dit hotel en staan er weer mooie dingen op het programma. Tot morgen!