Wat een verschrikkelijke nacht zit erop. Eentje die er echt voor zorgt dat ik vandaag alle zeilen moet bij zetten om wakker te blijven. Want de wind waarover ik gisteren sprak is alleen maar sterker geworden en regen komt met bakken uit de hemel.

Ik word meerdere keren deze nacht wakker. Ik hoor het waaien, regenen en zelfs wat stormen. De schuifdeur klappert onregelmatig wat het alleen nog maar lastiger maakt om in slaap te vallen. Rond half acht wordt ik wakker en besluit mij toch nog een keer om te draaien, met succes want in het uurtje dat ik slaap, slaap ik vaster dan de gehele nacht daarvoor. Toch wordt ik een beetje crocky wakker en duik maar snel onder de douche. Na een bak koffie en ontbijt voel ik mij weer wat meer onder de levende en we wachten rustig af tot we naar het project worden gebracht.

Het blijft maar regenen dus zijn alle kinderen binnen aan het spelen als wij aankomen. Hier waren wij al ‘bang’ voor maar in het begin lijkt het allemaal nog wel prima te gaan. Maar dan ontstaat de ene na de andere ruzie, puur omdat ze jaloers zijn en niet echt weg kunnen van elkaar. Toch krijg ik de kans wat voor te lezen aan wat kinderen en dat doet mij erg goed. Hier en daar probeer ik zelfs grappige stemmetjes te gebruiken tijdens het voorlezen. Maar helaas moeten wij de kamer waar we nu in zitten uit omdat er zo een meeting is. Dan gaan de meeste meiden naar de tv-kamer en wij volgen. Uiteindelijk zitten wij er zo’n twee uur naar van de slecht geacteerde programma’s van Disney Channel te kijken. Ach, als die meiden het maar leuk vinden.

Na de lunch zitten er twee meiden en een huismoeder domino’s te spelen. Sini besluit mee te doen en ik hou mij wat bezig met de kinderen die niet geïnteresseerd zijn in het spelletje. Maar dan gaat de muziek aan en ik besluit de meiden te gaan filmen terwijl ze fantastische danspasje maken en er echt een showtje van maken. Het zijn die momenten zonder ruzie en discussies waarvan ik het meest geniet en de meiden op hun best zijn. Net voor wij willen gaan komen twee mensen flink wat spullen in de vorm van spellen en speelgoed brengen als donatie. Hoe de vork precies in de steel zit weet ik niet, maar ik ben al lang blij dat er weer nieuwe spullen zijn voor de meiden.

Thuis aangekomen duurt het niet lang voor het eten op tafel staat en gelukkig maar, want honger dat ik had. Falafel, groentesoep en een soort chips gemaakt van meel staan op tafel en vooral van de falafel en de chips eet ik flink. Het smaakt allemaal zo goed wat we hier elke dag voorgeschoteld krijgen, echt te lief deze zorg. Na het eten probeer ik wat te skypen met mijn ouders, maar de verbinding blijft ruk. Toch lukt het aardig om te skypen en vooral mijn broertje weer even spreken doet mij goed. We zitten nog steeds aan de eettafel en we frustreren ons rot om de tangram puzzels. Marja heeft fysieke tangram puzzelstukken mee en zowel Sophia, Sini als ik buigen ons erover, maar het ontbreekt aan inzicht deze avond.

In de kamer terug gekomen kijken Sophia en ik nog wat filmpjes van allerlei audities over de hele wereld van programma’s zoals Xfactor en Voice of (vul hier je land maar in). We liggen soms in een deuk, maar andere audities zijn weer fantastisch. Ik leer weer nieuwe artiesten kennen en zet enkele gelijk in mijn Spotify lijst. Dan besluit ik nog wat te gaan gamen op mijn telefoon en mijn blog te schrijven. Morgen is het alweer vrijdag en zit de tweede week erop, we zijn op de helft alweer.