Sportfotografie, een hele aparte tak van fotografie waarin ik mijzelf echt nog moet ontwikkelen. Toch neem ik geregeld mijn camera mee naar wedstrijden van mijn zusje Daisy. En dat levert soms plaatjes op waar ik best trots op ben, net zoals degene hierboven.

Daisy speelt in M019-1 van VV De Meern en doet dat zeer verdienstelijk. Voor de voetbalkenners, ze is een soort Sébastien Haller. Aanspeelpunt in de spits en bij vlagen dodelijk in de afronding. Bovenstaande foto is genomen in een wedstrijd tegen Buitenveldert SC welke werd gewonnen met 2-1. Daisy haakte net voor rust af met een knieblessure maar toch had ik al genoeg momenten gehad om foto’s te maken.

Het lastige aan sportfotografie vind ik de plek waarvan je moet fotograferen. Natuurlijk ga je aan de kant van het doel van de tegenstander staan, maar het spel beweegt non stop. Daarom heb ik er voor gekozen om te fotograferen met een telelens. Een wat kleiner kader, maar wel handig als de actie op afstand van jou gebeurt. En omdat ik op Manual fotograferen nog erg lastig vind, heb ik voor de sport stand gekozen. Dit zorgt ervoor dat je snel foto’s achter elkaar kan maken en er vaak wel een voltreffer tussen zit.

Ik heb vandaag expres voor deze foto gekozen omdat Daisy gisteren kampioen is geworden met haar team. Een puike teamprestatie, maar nog meer voor haar alleen. Getroffen door een epileptische aanval eind maart was haar grootste zorg het voetbal. Maar binnen no time stond ze weer op het veld en dit mag je gerust een bekroning noemen op haar doorzettingsvermogen. Daisy, ik ben een enorme trotste broer!