Het is eerste weekend in Suriname is aangebroken, en waar andere weekenden in het teken gaan staan van uitjes, staat deze in het teken van Paramaribo verkennen. Vandaag, in de snikhete zon, de eerste dag van het weekend. 

Betijds opstaan hoefde niet, dus ging ik er pas een uurtje of 9 uit mijn bed. Ik was al even wakker, net zoals elke ochtend, maar er was gewoon geen moet om er uit te komen. Eenmaal eruit werd er ontbeten met uiteraard thee erbij, want dat wordt een vast ritueel hier. Na een verfrissende douche en een document op mijn harde schijf gezet te hebben, vetrokken Heleen en ik naar het centrum van Paramaribo.

ZO DICHT WAREN DE DEUREN WAAR WE VOOR STONDEN

We moesten beide bij onze partnerorganisatie Blue Frog Travel wezen, maar we kwamen er snel achter dat het hier in Suriname net iets anders werkt. Want ook al stond op de site dat ze open waren, zo dicht waren de deuren waar we voor stonden. Helaas, maandag nieuwe kans.

Heleen was de dag ervoor naar een souvenirswinkel geweest en ik had daar ook wel oren naar. Maar er was nog iets wat ik echt moest hebben en dat waren een paar sneakers. Dus vervolgde we onze weg door het centrum richting de winkelstraten. Na een paar winkels was het raak, de blauwe Adidas die hieronder staan zijn van mij.

Daar was die dan, het souvenirwinkeltje waar Heleen mij zo uitvoerig over had verteld. En niks daarvan was gelogen want ze hadden letterlijk alles. Van een vlag tot pennen en van houtwerk tot kleding. Ik keek mijn ogen uit, liet mijn ogen op sommige producten vallen maar besloot nog niks te kopen. Reden om nog eens terug te gaan.

ALSOF EEN ENGELTJE OVER JE TONG PIEST

Ondertussen was de temperatuur flink opgelopen en het water in de flesjes nog net niet verdampt. Dus besloten we ons te wagen aan onze eerste schaafijs. Beide met markosza en cola smaak. De uitdruk ‘alsof een engeltje of je tong piest’ is al zo oud als de weg naar Rome, maar hierbij paste die perfect.

Eenmaal thuis gekomen was het rusten geblazen. Even lunchen, maar niet veel meer dan dat. Terwijl Heleen naar haar project ging, besloot ik dat er nog wel wat boodschappen nodig waren. En, ik ga de komende morgen voor iedereen die wil eieren bakken.

De avondplanning was gisteravond al gemaakt en trof doorgang. Het casino, daar gingen wij de boel eens onveilig maken. Voor beide de eerste keer in het casino, waardoor we wat onwennig naar binnen liepen. Gelukkig werden we goed op weg geholpen en konden we aan de slag. Het voelt ergens toch wel heel grappig hoor zo’n casino, vooral als je ook nog eens gratis eten en drinken krijgt.

Maar de avond was nog jong toen we besloten het casino te verlaten. Daardoor was de weg vrij om voor de tweede avond op rij bij ‘T Vat langs te gaan. Dit keer alleen voor een cocktail en een sapje. Pas toen ik de Rainbow frozen cocktail besteld had en hij op tafel stond, zag ik pas echt hoe groot die was. Verrukkelijk uiteraard ook.

Hierna keerde we ons huiswaarts en na een kaartspelletje die ik weer eens verloor, is het nu tijd om mijn bed op te zoeken. Wat morgen brengt? Wie zal het weten.