De Tour de France zit er weer op. Drie weken lang, op twee rustdagen na, stond wielrennen centraal bij mij. Ik heb niet alle etappe’s live kunnen kijken, maar een samenvatting heb niet gemist. De tour, die dit jaar in mijn eigen stadsie starten was een groot festijn. Tranen in mijn ogen nadat ik de renners op een meter afstand zag, tot kippenvel toen het Britse volkslied speelde voor Tour winnaar Christopher Froome. Maar wat nu? Daar is dat sportieve zwarte gat waar ik elk jaar weer in kom.

Een keer in de vier jaar is het feest, heel groot feest. Dan is de roemruchte sportzomer met daarin het Europees Kampioenschap (EK) voetbal, de Tour de France en de Olympische Zomerspelen. En dat ook nog in die zomer. Dan zijn de sportieve zwarte gaten tussen de evenementen nauwelijks aanwezig, maar na het laatste evenement des te groter. Gelukkig start dan al snel de normale voetbalcompetitie waardoor de focus daar weer op kan.

Om de twee jaar valt de Olympische Zomerspelen af en moet ik het doen met twee evenementen waarvan de laatste nog eindigd voor augustus is begonnen. Jullie raden het al, dan duurt het sportieve zwarte gat langer. Maar dan dit jaar als voorbeeld, met alleen de Tour de France. Deze is vandaag afgelopen en van mij mag de voetbalcompetitie snel beginnen, want ik merk nu al dat het sportieve zwarte gat daar is.

Jaren dacht ik dat het aan mij lag, dat alleen ik diegene was die na zo’n groot sportevenement in het sportieve zwarte gat terecht kwam. Maar na het afgelopen jaar sprak ik met goede vriend Patrick direct na de Wereldkampioenschap Voetbal finale op WhatsApp. Ook hij gaf aan het maar niks te vinden als zo’n evenementen afgelopen was en het direct al miste. Gelukkig ben ik dus niet de enige, dat doet me goed.

Maarja, de Tour zit erop, er volgt geen Olympische Zomerspelen dit jaar en het wachten is dus op de Eredivisie om te beginnen. Gelukkig is dat al vanaf 7 augustus. Nog even geduld dus!